Ik ben ziek. Ik lig al dagen eenzaam in bed. En dan in de zetel. En dan terug in mijn bed. Uren aan een stuk.

Soms kijk ik wat Friends om de tijd te doden. Want ik moet toch ooit eens al die afleveringen in volgorde bekijken. Soms ga ik op Instagram, dan bekijk ik de stories van andere mensen. De leuke plaatjes, de toffe foto’s tot het me teveel word. Als het me teveel word doe ik eventjes langzaam mijn ogen toe en denk ik aan niets. Gewoon even comfortabel liggen, moeite doen om te slapen. Dagen aan een stuk.

Ik ben ziek. Ik lig al dagen eenzaam in bed.

Ondertussen ben ik het beu, ik ben het moe. Moe om moe te zijn. Ik wil terug dingen doen, ik wil terug schrijven. Ik wil vooral terug bloggen, ik mis het bloggen. Maar tot nu toe had ik geen concentratie. Geen concentratie om iets op papier te zetten. Dat ik het eerst vertel en dan pas schrijf maakt het een stuk gemakkelijker. Dan hoef ik het niet helemaal meer uit te denken. Ik ben blij dat dit mijn eerste blogpost zal zijn na die periode. En hopelijk het begin van veel meer.

En hopelijk zal ik me nu terug beter voelen zodat ik elke dag voor jullie kan schrijven. Ik hoop het zo hard. Maar nu moet ik terug geeuwen. Slaapwel!

2 thoughts on “Ik ben ziek. Ik lig al dagen eenzaam in bed.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *