Het is laat. Te laat. Het avondlicht is al gevallen. De sterren fonkelen aan de hemel. De maan doet bijna zijn intrede. Maar ik moet nog veel doen.

Heel veel doen. Gelukkig doe ik graag wat ik doe. Want dagen zoals deze waar mijn planning me inhaalt, waar ik langzaam verdrink, is het moeilijk. Heel erg moeilijk om te blijven zwemmen. Om te blijven zwemmen naar de oever. Want ik wil die zo graag halen. Grote opofferingen moeten er gemaakt worden.  Maar ik kan het. Ik wil het. Ik hou ervan.

Ik heb bijna geen tijd meer. Het is laat, veel te laat.

Nooit zal ik zeggen dat iets te veel wordt. Al denkt mijn lichaam er anders over. Al ben ik nog zo moe, al slaap ik maar drie uur. Toch zal er morgen op tijd iets online komen. Op tijd en geen seconde later. Want daar zou ik me zeer schuldig bij voelen. Zo schuldig omdat ik weet. Omdat ik weet dat ik het maandag had kunnen doen of dinsdag of een ander moment. Ik weet dat ik het dan beter had geschreven.

Waarvoor heb jij soms te weinig tijd?

2 thoughts on “Ik heb bijna geen tijd meer. Het is laat, veel te laat.”

  1. Hey fobe
    Kleine sidenote die herhaling in je teksten beginnen een beetje irritant te worden, ik snap het poëtische aspect maar je Posts lijken zo wel heel erg hard op elkaar.
    Maar leuk dat je een beetje persoonlijker blogt !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *